ایران باید در دادگاه داوری ورزش نسبت به اقدام AFC اقامه دعوا کند

به گزارش مجله رویگری، یک استاد حقوق بین الملل درباره سلب حق میزبانی تیم های ایرانی در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا از سوی AFC، گفت: باید این اقدام فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا را به عنوان یک اقدام جانبدارانه تحت تاثیر لابی گری و انگیزه های سیاسی و تحت تاثیر نفوذ کشورهای عربی که در تصمیم گیری های کنفدراسیون آسیا داشتند، قلمداد کنیم و ایران باید دعوای خود را در این باره در دادگاه داوری ورزش (CAS) مطرح کند.

ایران باید در دادگاه داوری ورزش نسبت به اقدام AFC اقامه دعوا کند

امیرساعد وکیل در گفت وگو با مجله رویگری، در این باره اظهار کرد: حدود دو سال پیش بود زمانی که بین ایران و عربستان اختلافات سیاسی درگرفت، کنفدراسیون فوتبال آسیا در خصوص مسابقات بین دو تیم باشگاهی ایران و عربستان تصمیم گرفت که در یک کشور بی طرف، مسابقات بین این دو باشگاه برگزار گردد. فکر می کنم همان موقع را ما باید مبدا انفعال فدراسیون فوتبال ایران بدانیم که در آن مقطع زمانی به رغم اینکه کشور ایران، کشوری بسیار امن بود و هیچ ملاحظه و مسئله ای برای برگزاری مسابقات وجود نداشت؛ اما با این حال این اتفاق به سادگی افتاد که تیم های باشگاهی ایرانی مجبور شدند در کشور ثالثی در مقابل تیم های باشگاهی عربستانی مسابقه بدهند و متاسفانه نه به لحاظ حقوقی و نه به لحاظ دیپلماسی ورزشی اقدامات درست و به جایی در آن مقطع زمانی اتخاذ نشد.

وی اضافه نمود: نتیجه آن انفعال امروز این است که ما شاهد این هستیم که متاسفانه حالا برای کل چهار نماینده باشگاهی ایران این الزام و تصمیم اتخاذ شد تا مسابقاتی که قرار است در ایران برگزار گردد،به کشور ثالث و بی طرف با این بهانه منتقل گردد که هیچ گونه امنیت و ثبات لازم در ایران برای برگزاری مسابقات وجود ندارد.

این وکیل دادگستری ادامه داد: به لحاظ حقوقی به عنوان یک وکیل دعاوی بین المللی قائل بر این هستم که این تفسیر و برداشت نادرستی است که ما این موضوع را در چارچوب تصمیم کمیته برگزاری مسابقات بدانیم و به این ترتیب شانس و فرصت اقامه دعوا نزد دادگاه داوری ورزش یعنی CAS را براساس مقررات از ایران بگیریم؛ بلکه برعکس به نظر می رسد این رویکرد کنفدراسیون فوتبال آسیا یک رویکرد تحت تاثیر فضاسازی های سیاسی و یک نوع لابی گری های سیاسی که مشخصا کشورهای عربی علیه جمهوری اسلامی ایران در عرصه ورزش به راه انداخته اند، است و قطعا باید این را به عنوان یک مصداق نقض بی طرفی در چارچوب نهادهای بین المللی و فدراسیون های بین المللی ورزش تلقی کنیم.

وکیل توضیح داد: امروزه نه تنها سوت های سیاه داوران ورزشی ممکن است زمینه های جانبداری و فساد در ورزش و حتی مقوله درآوردن بازی و ایجاد نتایج مطلوب در مسابقات را به دنبال داشته باشد، بلکه نهادهای بین المللی و فدراسیون های بین المللی نیز در نوع تصمیماتی که اتخاذ می نمایند، هم گاهی از اوقات می توانند شائبه جانبداری را ایجاد نمایند. مشخصا وقتی هیچ شاخصه روشن و هیچ معیار و استاندارد روشنی در خصوص نبود امنیت کافی در کشور میزبان مسابقات از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا ارائه نمی گردد؛ بنابراین باید به سادگی این واقعیت را بپذیریم که در کشورهایی مثل ایران بسیار فضا و شرایط امن تر است در مقایسه با کشورهای دیگری که در خود منطقه خاورمیانه در حال حاضر میزبانی مسابقات را برعهده دارند.

این وکیل دادگستری ادامه داد: ماده دو اساسنامه فیفا بر مفهوم بی طرفی در ورزش و در حقیقت عدم دخالت یک سری تبعیض ها و یک سری عوامل و تجهیزهای سیاسی اصرار دارد. ماده 56 اساسنامه فیفا هم بر تشکیل کمیته اخلاق و مسئولیت اجتماعی صحه می گذارد و تمام کوششش این است که مفاهیم بی طرفی را به نحوی توسعه دهند و تفسیر نمایند که هر گونه شایبه و زمینه ای برای جانبداری و تبعیض از سوی نهادهای بین المللی و فدراسیون های بین المللی ورزشی مشخصا فدراسیون بین المللی فوتبال در ارتباط با اعضای آن تدوین گردد.

وی اضافه نمود: من معتقدم که این اشتباه بزرگی است که ما بخواهیم این تصمیم کنفدراسیون فوتبال آسیا را مبنی بر اینکه تیم های باشگاهی ایران در یک کشور ثالث بازی نمایند، را به عنوان تصمیم کمیته مسابقات تلقی کنیم و عملا فرصت دفاع و اقامه دعوا نزد داوری ورزش CAS را از خود بگیریم. بلکه تاکیدم بر این است که باید این اقدام فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا را به عنوان یک اقدام جانبدارانه تحت تاثیر لابی گری سیاسی و انگیزه های سیاسی و تحت تاثیر نفوذ کشورهای عربی که در تصمیم گیری های کنفدراسیون آسیا داشتند، قلمداد کنیم.

این وکیل دادگستری ادامه داد: حتما باید درباره این موضوع در دادگاه CAS طرح دعوا گردد، به لحاظ اینکه به نوعی بدون اینکه شاخصه های روشن و مشخصی از مفهوم امنیت ارائه گردد، به نظر می رسد یک نوع فضاسازی سیاسی کوشش دارد که باشگاه های ایرانی را از اینکه بتوانند از نهایت امتیازات میزبانی در مسابقات بهره مند شوند، منع کند.

وی تاکید نمود:عملکرد نهادهای بین المللی ورزشی و عملکرد کنفدراسیون های فوتبال اعم از فوتبال آسیا یا جاهای دیگر می تواند نشانه هایی باشند از اینکه نوعی در آوردن بازی و نوعی اعمال دخالت و نفوذ در نتایج مسابقات نقش داشته باشد. این موضوعات کاملا برخلاف مقررات حقوق بین المللی ورزش است که می تواند در دادگاه داوری ورزش CAS مورد رسیدگی قرار گیرد؛ لذا اقدام عاجل ایران برای اقامه دعوا در دادگاه CAS علیه کنفدراسیون فوتبال آسیا به عنوان نقض اصل بی طرفی در ورزش و به عنوان مصداق در آوردن بازی و به عنوان دخالت در مسایل ورزشی یک سری انگیزه های سیاسی و یک نوع تبعیض در رفتار کنفدراسیون فوتبال آسیا باید مورد اقدام عاجل حقوقی قرار گیرد.

وی اضافه نمود: براساس ماده 66 اساسنامه فدراسیون بین المللی فوتبال، مشخصا هر گونه اختلاف بین هر یک از اعضای فدراسیون بین المللی با کنفدراسیون فوتبال آسیا یا خود فدراسیون قابل طرح در دادگاه حکمیت ورزش است؛ لذا این مبنای صلاحیتی کافی است برای اینکه ایران بتواند اقامه دعوای خود را در دادگاه CAS مطرح کند و قطعا تصمیمی که از این دادگاه صادر می گردد برای طرفین الزام آور است.

این استاد حقوق بین الملل در سرانجام گفت: ایران چیزی برای از دست دادن ندارد و با تصمیم کنفدراسیون فوتبال اسیا یک رویه تثبیت شده در خصوص تیم های باشگاهی ایران شکل می گیرد مبنی بر اینکه کشور مناسبی برای میزبانی مسابقات نیست و با توجه به این شکل گیری رویه چاره ای جز این باقی نمی ماند که ایران با توسل به ابزار حقوقی بین المللی نزد دادگاه اقامه دعوا کند و به سیاسی بودن و کاملا انگیزه دار بودن و مغرضانه بودن تصمیم کنفدراسیون فوتبال آسیا کوشش کند و اعتراض خود را نشان دهد.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 17 اسفند 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: rezaruigari.ir شناسه مطلب: 671

به "ایران باید در دادگاه داوری ورزش نسبت به اقدام AFC اقامه دعوا کند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ایران باید در دادگاه داوری ورزش نسبت به اقدام AFC اقامه دعوا کند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید